9/E    275

RÜYA

Resulüm sen affeyle benim,

Elimdeki imkânın kıymetini bilmedim.

Sen ilime önem verdin ben vermedim,

Resulüm sen affeyle beni,

Öyle pişmanım ki keşke ölseydim,

Öylesine ağladım sahip çıkanım olmadı.

O başımı okşayan elimden tutan.

Kelimeleri bal gibi o sahip çıkanım,

Doğruya yönelten onur yüzlü öğretmenim,

O anlattıkça her şeyi anladım.

Bu çıkmaz sokaktan kapılar açıldı.

İçim ilim aşkıyla doldu.

Ah öğretmenim sen olmasaydın ne yapacaktım,

Sana kızmak mümkün değildir öğretmenim.

Sen bizim her şeyimizsin,

Canım öğretmenim.

BİR IŞIK BELİRİYOR UZAKTAN  

Bir ışık beliriyor uzaktan. Önünde iki yol. Giden gitti, kalan kaldı.

Işığa gidenler gelecekteki yaşantısını görüyor, mutluluk doğuyor. Kötü olan bir kişinin içinde yeni bir gül açıyordu. Mutluluğundan içi içine sığmıyordu.

Karanlığa gidenler hayatın masum kollarına kimileri bataklığa saplanmış düşmüş, kimileride bataklığın içinde boğuluyor. Cahillik ise tutmuş kollarından bilinmeyen yerlere götürüyor. Kurtulanlar cahilliğin, yaptığının derdiyle yanıp tutuşuyor, başını taştan taşa vuruyordu. İşte bu ışı sissiniz. Başöğretmenimiz Mustafa kemal Atatürk ikinci öğretmenimiz sizler. Biziler sizi tomurcuktan oluşan gül demetleriyiz.

Vatan aşkıyla içimiz doldu. Başöğretmen anısıyla. Başöğretmen doğrulu hedefler. Bizlere ve daha Nicelere.

Tutuşup yandı yüreğimiz vatan uğrunda ölen şehitlerin anısıyla.

Öğrendik insanlığı haklıyı haksızı. Öğrenirdik vatanı milleti. Kardaşmı desem sırdaşçı desem. Hayır, hiçbiri değil sizler bizim her şeyimizsiniz.

Geldi, öğretmenler günü coşkulu günlerimiz. Atatürkçün izinde aynı yolda ilerlemeliyiz. Sevindi öğretmenler gelin mutlu edelim. Bugün öğretmenler günü haydi hep birlikte sevinelim. Kökü kurusun cahilliğin, temelliğin ve yanlış hayatın. Acımasız emellerine düşürmüş insanın. Kurtarmalı bunları bu insanları bu zulümden. Hep bilişte okuyalım.

Vatanın uğruna, milletin uğruna okumaya ve okutmaya söz veriyor.

                                                                        Umut YALÇINKAYA

RÜYA

Seni gördüm öğretmenim rüyamda

Başöğretmen Atatürk’le yürüyordun

Bana öyle bir gülümsedin gül açtı yanağımda

Olmuşsun bizim ölene dek öğretmenimiz.

 

Üstüne öyle bir ışık çökmüş ki

Geceyi gündüz ettin öğretmenim

Her sözün bir altından değerli

Gerektiğinde, baba gibi şefkatlisin.

 

Kalbimde bir mutluluk diyarı var.

Bir kahramanı olmuşsun öğretmenim

Vatan için koymuşsun yüreğini ortaya

Doğru ve yanlışı bize anlatırsın sen

 

Seni diğer Ülkeler düşman bilmiş

Düşünme sonuna kadar ardındayız.

 Bize kötü gözle bakana olmuşsun bir kartal

Tüm Dünyaya karşı koymuşsun be öğretmenim.

 

Öğretmenler gününde sana değerli bir şey bulamadım.

Bir daha düşündüm ne kadar yüce olduğunu

Yüreğimden dökülen bu şiiri yazdım.

Umarım beğenirsin öğretmenim

 

ÖĞRETMENLER GÜNÜN KUTLU OLSUN…

                                       10/C    209